"Τον άνδρα ειπέ μου, Μούσα, τον πολύστροφο, που πάρα πολύ επλήγη,

αφού της Τροίας την ιερήν πόλιν εξεπόρθησε'

και πολλών ανθρώπων είδεν άστεα και νουν εγνώρισε,

και πολλά αυτός στον πόντον έπαθε άλγη στο θυμικό του,

για να σώσει την ψυχή του και το νόστο των εταίρων"

Η Αποθέωση του Όμήρου.

Τρίτη, 20 Απριλίου 2010

Ποίημα για τον ανδριάντα του Ομήρου στη χίο.


Το ποίημα αυτό γράφτηκε ως κίνητρο για την τοποθέτηση του προπλάσματος του αγάλματος του Ομή­ρου, της γλύπτριας μας Μαίρης Παπακωνσταντίνου, στο Ομήρειο και με τη βεβαιότητα ότι όλοι εμείς οι Έλληνες θα συμβάλλουμε ώστε να τοποθετηθεί το μαρ­μάρινο άγαλμα στο 'Αεροδρό­μιο της Χίου, που φέρει το όνομά του.

Μήπως;


Αοιδέ,μήπως τραγούδαγες το νόστο το δικό σου

και ήταν η Ιθάκη σου στη Χίο ο γυρισμός σου;

Για μιαν ιδέα πάλεψες τα φυσικά στοιχεία,

συνάρμοσες ηρωισμό, ανθρωπισμό, θυσία.

Για κάποια Ελένη ξέσπασε συναισθημάτων Τροία

ή μιας πνευματικότητας ένταση κι ηρεμία;

Πλανήθηκες σ' ωκεανούς, Μην ήταν οι αιώνες;

Των πεποιθήσεων, των σκοπών μην ήταν οι εικό­νες;



Η ελευθερία Ναυσικά και ανεξαρτησία,

η Πηνελόπη όραμα, αγάπη και αξία;

Ποιός Ήλιος Παντοκράτορας έσμιξε με τη σμίλη,

να γεννηθεί απ' το μάρμαρο φως πάνω από την ύλη;

Έχεις τα βλέφαρα κλειστά, μα Μούσας βλέμμα παίρ­νεις

μήνιν και δόξα Ελληνική,Ξάφνου βαθιά ανασαίνεις. Κινήθηκαν τα χείλη σου και λόγια ψιθυρίζουν σοφίας, τέχνης, αρετής, που τη ζωή ορίζουν. Μήπως κρυφά παράπονο στη λήθη μη σερίξει κάποιος θεός του χρήματος και τ' όνομά σου σβή­σει;


Μη σε κρατάει όμηρο μια ανέχεια Καλυψώ ευγενικά στους φίλους σου προσφέροντας λωτό; Μήπως μιας Κίρκης το ραβδί πασχίζει να σε δέσει, άλλης σειρήνας η φωνή τ' αφτιά μη σου μαγέψει; Σ' άκουσα καθώς θαύμαζα την άπειρη ομορφιά: Όπου αναθρώσκεις, λες, καπνό υπάρχει και φωτιά.


Τζένη Συρρή - Χαννάκη

Μαθηματικός

Μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών

Κυριακή, 4 Απριλίου 2010

Χρόνια Πολλά !


Χρόνια πολλά! Tο Αναστάσιμο μήνυμα του Κυρίου να χαρίζει σε όλους δύναμη ,ευτυχία και υγεία.